REHA MUHTAR’IN ARDINDAN…

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Hayata veda ettiği gün şunu düşündüm ve merak ettim: Reha Muhtar Reha Muhtar’ın vefatını nasıl anons ederdi?

Yayınlarında yıllardır çalışmış, ekibinde çok özel prodüksiyonlarında efor sarf etmiş bir televizyon emekçisi olarak Reha Muhtar’ın herkese göre acıklı son günleri gerçekten de bir haber anonsuna sığabilir miydi ya da hakkı verilerek ağdalı cümlelerle bir manifestoya çevrilebilir miydi, bilmiyorum.

Öyle ya, yıllardır hem televizyon izleyicisinin bütün seyir deneyimlerini, haber alma arzularını ekranlardan yönetmiş, yönlendirmiş, sevilmiş/sevilmemiş bir isimdi, hem de televizyon yayıncılığına getirdiği tartışmalı, bol aksiyonlu, bol trikli, hınzır, virajlarla dolu, zorlu programcılığın tavizsiz komutanı olarak da hırpalayıcı bir yönetici/patrondu.

Hakkında çok tartışmalı hatıralar, yorumlar paylaşılsa da bana göre en çelişkili yanı, beraberinde çalışıp da ayrılan çalışma arkadaşlarının tekrar kadrosuna dönmekte zorlanmaları ama bir o kadar da “İyi ki de Reha Muhtar’la çalışmışım,” diyerek performans günlerinin hakkını teslim etmeleriydi. Reha Muhtar’la çalışmış olmak bana göre uzun süre bir statü değeri olarak varlığını koruyacak görünüyor.

Uzun yıllar ratinglerin zirvesini terk etmeyen bir yayıncının o kadar da rating getirmeyen kişisel aile draması ve etrafında dönen hikayeleri, istisnasız üzülerek takip ettim.

Bugün, ekibinde çalışanların neredeyse tamamının medyanın hangi platformlarında başarıya imza attıklarını fiyakalı fiyakalı sözlerle sıralamaya gerek yok. Dönemin izleyicisi, her nerede yaşadığını bilmeden, bugün de Reha Muhtar ekolünün nefes almaya devam ettiğinin zaten farkında.

Bu kısa yazının başında belirttiğim gibi, ‘Reha Muhtar Reha Muhtar’ın vefatını anons etseydi nasıl anons ederdi?’ diye gerçekten de çok merak ettim. Sonra vazgeçtim, merak etmeyi bıraktım, hayal ettim:

Ben Reha Muhtar’ın, Reha Muhtar’ın vefat anonsunu hiçbir şey demeyerek, sadece izleyicinin gözlerinin içine muzip muzip yarım bir tebessümle bakarak yaptığını hayal ettim. Öyle hayal etmek istedim. O yarım tebessümün de aslında hepimizin hayatındaki bütün yarım kalmışlıklara sade bir selam olduğunu düşündüm. Sonra bu sitemsiz, keşkesiz, eğersiz, meğersiz yarım tebessüme ben de yarım bir tebessümle karşılık verdim.

Okan VAROL